Πούλα ρε, πούλα – κρατισμού απολογία

Να μην μείνει τίποτε στο αχαΐρευτο ελληνικό κράτος. Να μας αναλάβουν εξ ολοκλήρου οι ειδήμονες των Βρυξελλών και τα εδώ λαχανάκια τους.

του Θεόδωρου Ε. Παντούλα

Το ελληνικό κράτος και οι επιχειρήσεις του απασχολούσαν κι απασχολούν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ζούσαν και ζουν τις οικογένειές τους (αλλά και τις οικογένειες του φούρναρη, του μανάβη, του δάσκαλου κ.λπ.) έχοντας ως εργοδότη τους το ελληνικό κράτος.

Το ελληνικό κράτος ήταν κι είναι προβληματικό αλλά είχε, κι όσο απέμεινε, έχει ακόμη έναν δημόσιο χαρακτήρα, δηλαδή τα κριτήριά του ήταν κι είναι περισσότερο κοινωνικά. Γι’ αυτό άλλωστε στήριζε την περιφέρεια και πολλές φορές πήγαινε εκεί που δεν πήγαιναν οι εργολήπτες των δημοσίων έργων. Είχε καλές (συχνά και προνομιακές) σχέσεις με τους εργαζόμενούς του, φορολογούσε εντός της χώρας τα κέρδη και, κυρίως, τα επένδυε εντός της κ.λπ. κ.λπ.

Το ελληνικό δημόσιο βεβαίως είχε κι έχει και πολλά προβλήματα. Πριν όμως αναζητηθούν θεραπείες των προβλημάτων οι εκ Λονδίνου κομπογιαννίτες (πολλές φορές υπότροφοι του ελληνικού κράτους και συχνότατα ισόβιοι τρόφιμοί του!!!) άρχισαν να μασουλάν (και να φτύνουν ολούθε) την καραμέλα των ιδιωτικοποιήσεων και της απελευθέρωσης της Αγοράς, που κατά τους ντεμέκ επαΐοντες πάντοτε ήταν, είναι και θα είναι το γιατροσόφι δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν!

Continue reading «Πούλα ρε, πούλα – κρατισμού απολογία»

Advertisements

Ευτυχώς που είμαστε στο €υρώ

Κι αν μας στενεύει το κοινοβουλευτικό κοστούμι, υπάρχουν πάντοτε οι πρόθυμοι τεχνοκράτες, που δεν υποκύπτουν σε κανέναν εκβιασμό, αφού είναι αυτοπροαίρετη η προσχώρησή τους στα κελεύσματα των Αγορών.

Πιθανώς η πολιτική σταδιοδρομία του απροσχημάτιστα ανακόλουθου Αλ. Τσίπρα (του πολιτικού απατεώνα που κέρδισε τις εκλογές υποσχόμενος να διώξει την Τρόικα και που εν συνεχεία ζήτησε από το εκλογικό σώμα να συναινέσει σε ό,τι ο ίδιος δεν είχε τον πολιτικό ανδρισμό να αρνηθεί) να τελειώσει σύντομα. Αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει παρά μόνον τους οικείους του.

Αυτό που επίσης δεν πρέπει να ενδιαφέρει είναι ότι ο Αλ. Τσίπρας (επικουρούμενος από τον παλαιοκομματικό συρφετό, που τα σκάτωσε ήδη με τα προηγούμενα μνημόνια) έφερε μια συμφωνία πολύ χειρότερη από αυτήν που απέρριψαν προηγουμένως οι πολίτες.

Αυτό που θα έπρεπε να μας απασχολεί είναι η (αυτονόητη!!!) βία και βιά με την οποία δρομολογούνται ερήμην μας οι εξελίξεις. Όχι μόνο ο οικονομοτεχνικός αλλά και ο ηθικός Continue reading «Ευτυχώς που είμαστε στο €υρώ»